Het leven gaat door
Het is inmiddels alweer zo’n 3,5 jaar geleden dat ik mijn laatste blog schreef over mijn “versie 3.0”. Bizar hoe snel de tijd gaat. In die blog vertelde ik dat ik begonnen was met yoga en dat mijn reis steeds meer ging over mijn mentale gezondheid in plaats van alleen het afvallen.
En ja… ik doe dus nog steeds yoga.
Elke week een moment voor mijzelf. Even uit de drukte van het mamaleven, het werk, het huishouden en alles wat daar nog bij komt kijken. Een moment om stil te staan, te ademen en weer een beetje op te laden.
En die vetrolletjes waar ik het toen over had?
Die zijn eerlijk gezegd nog steeds niet verdwenen. Ze gaan, ze komen weer terug en soms blijven ze gewoon gezellig hangen. Het bekende jojo-effect dus. Maar weet je? Ik maak me er een stuk minder druk om dan vroeger.
Soms betekent dat even gas terugnemen
In de afgelopen 3,5 jaar is er namelijk nog veel meer gebeurd.
Ik ben meer naar mijzelf gaan luisteren. Naar wat mijn lichaam en mijn hoofd nodig hebben. Soms betekent dat even gas terugnemen. Soms betekent dat juist iets doen wat buiten mijn comfortzone ligt.
Maar het leven laat je ook weer zien hoe kwetsbaar alles kan zijn.
Drie weken geleden is mijn opa helaas overleden. Zijn overlijden bracht veel verdriet met zich mee, maar ook iets anders: een soort flashback naar het verlies van mijn moeder. Die gevoelens, die herinneringen, het gemis… het komt dan toch weer even heel dichtbij.
Rouwen is blijkbaar geen rechte lijn. Het is geen hoofdstuk dat je afsluit en daarna klaar bent. Het is iets wat met je meereist, soms stil op de achtergrond en soms ineens weer heel aanwezig.
Toch merk ik dat ik er vandaag anders mee omga dan een paar jaar geleden. Misschien komt dat door de yoga. Misschien doordat ik ouder ben geworden. Of misschien omdat ik gewoon geleerd heb dat je niet altijd maar “door” hoeft te gaan.
Soms mag je ook gewoon even stilstaan.
En misschien is dat wel wat deze nieuwe versie van mij, laten we het maar versie 3.5 noemen ; steeds beter begint te begrijpen.
stil staan bij alles wat er gebeurt in het leven
Terwijl ik dit zo opschrijf, besef ik eigenlijk ook iets anders.
Hoe lang het geleden is dat ik hier echt ben gaan zitten om mijn gedachten op papier te zetten. Om even stil te staan bij alles wat er gebeurt in het leven. Want in de drukte van het dagelijks leven ,werk, mama zijn, het huishouden, afspraken, alles wat “moet” vergeet ik soms hoe fijn het eigenlijk is om gewoon te schrijven.
Deze blog voelt een beetje als thuiskomen.
Misschien moet ik dit dus gewoon weer wat vaker doen. Niet alleen de mooie momenten delen, maar ook de twijfels, de groei, het verdriet en alles daartussenin. Want het leven staat nooit stil… en mijn verhaal eigenlijk ook niet.
Dus wie weet…
Misschien laat versie 3.5 zich binnenkort wel weer wat vaker horen hier op mijn blog.
Reactie plaatsen
Reacties